het is wel handig om in je scripts variabelen voor 1 doel te gebruiken:
$check = $sql->query("select count(*) as \"count\" from `users_accounts`");
$check = $check->fetch_array();
return $check['count'];
Eerst is $check een object. Kennelijk komt er uit $sql->query() een object, want je gebruikt een regel verder
$check->functie();
maar op die regel stop je het resultaat van die aanroep ook weer in $check.
En dat is een array, wat blijkt uit het gebruik van $check['count']
(geen enkele check trouwens of eea. wel lukt)
Nu staat dit op 3 regels, maar als je dit toepast op een script van 500 regels, dan zal iemand (jij?) mogelijk over 3 maanden snel de code doorlopen voor een aanpassing.
Die ziet $check = $sql->query() en denkt: hé die $check gebruik ik 20 regels lager dan om nog even het aantal vonden records van de query te bepalen. (los van dat dit al een count-query is)
Maar als dan in je script nog 4 keer iets anders in $check gestopt is, dan is maar de vraag wat het op die plek is.
