Heren,

Ik zit al een tijdje met een 'probleem' waarvan ik pas de laatste weken zoiets heb van... dit moet ik oplossen. Het zit namelijk zo, ik voel mij op school niet helemaal in mijn element.

Ik ben na het behalen van mijn Havo diploma doorgestroomd naar de opleiding Information Engineering aan de hogeschool van Utrecht. Het eerste schooljaar was erg interessant. Veel verschillende dingen geleerd, bijna iedere dag van ochtends tot laat in de middag op school met een continue stroom van interessante informatie en opdrachten. Ik was dus altijd erg lekker bezig. Het eerste jaar was dus erg leuk, met lekker veel uitdagingen, mogelijkheden, goed samenwerken met enthousiaste mensen die net zoals ik nooit genoegen namen met een 5,5.

Het tweede jaar is echter alsof ik opeens bij een hele andere opleiding terecht ben gekomen... Ik kan mij totaal niet meer interesseren voor de dingen die ik normaal enorm leuk vind. Lekker vroeg naar school om aan een project te werken gebeurt eigenlijk nooit. Er zijn maar 2 leraren die stof op een leuke interessante manier kunnen presenteren, de rest leest gewoon voor wat ik ook gewoon in de presentaties kan lezen. Verder kom ik eigenlijk maar naar school voor een half uurtje saaie uitleg van een opdracht die we vervolgens moeten gaan maken. En om die 'vrije tijd' te compenseren krijgen wij een ‘shitload’ aan onderzoeken en opdrachten om ons ‘bezig te houden’, maar het nut daarvan ontbreekt.

Alhoewel mijn interesse weg is ben ik niet iemand die 'opgeeft'. Aan mijn cijfers valt het niet af te lezen, ik ben actief in iedere les aanwezig en besteed ook veel tijd aan school. Echter voel ik mij niet meer zo gelukkig zoals ik het eerste jaar daar rondliep.

Ander bijkomend nadeel is het feit dat een enorm groot gedeelte van de opleiding hangt op het 'samenwerken'. Dit is natuurlijk heel leuk omdat de mensen waar je mee samenwerkt door het eerste jaar eigenlijk ook je vrienden zijn geworden. Echter... Ik weet niet of het op iedere HBO opleiding hetzelfde is, maar het percentage ongeïnteresseerde medestudenten is mij iets te groot. Ik ben iemand die gerust op maandag vroeg naar school komt zodat wij het huiswerk van donderdag af kunnen hebben, echter denken andere daar heel anders over. Die komen eigenlijk alleen de (les-)uren naar school die op het rooster staan, als ze al komen…

Het zijn ook de medestudenten die voor mij een potentieel interessant project (bij een bedrijf) helemaal kunnen verkloten, resultaat is dat ik veel werk op mij neem om toch een beetje een professionele indruk te kunnen maken bij een opdrachtgever.

Ik ben iemand die goed kan samenwerken, goed kan luisteren maar ik ben ook iemand die helaas dezelfde (hoge) eisen aan zichzelf en aan groepsgenoten stelt. Het probleem is dat uiteindelijk de ‘goede’ groepsgenoten worden afgerekend op het feit dat ‘wij’ niet kunnen samenwerken. Ja sorry, na een aantal weken proberen om iemand geïnteresseerd te krijgen houd het voor mij gewoon op. Dat die lui opeens ‘actief’ worden zodra er iemand van de opleiding voorbij wandelt is natuurlijk ook iets wat ze daar niet leuk gaan vinden om te horen.

Conclusie van dit (overigens veel te lange) verhaal is dat ik opzoek ben naar iets anders. Iets met een uitdaging, mogelijkheden, maar waar ook een hoge verwachting geëist kan worden. Ik wil ergens terecht komen waarbij de mensen waarmee je samenwerkt op mij kunnen vertrouwen maar ik ook op hun. Waar ik dus uiteindelijk op uitkom is… de mariniers.

Waarom? Geen idee… het is een gevoel, iets wat al jaren om je heen draait maar wat ik al jaren probeer te onderdrukken. Zij bieden mij eigenlijk alles wat ik zoek. Uitdaging, leerdoelen, samenwerken op een hoog niveau en het gevoel dat je iets nuttigs doet.

Het punt is… Ben ik wat de mariniers zoeken? En zijn zij wat ik zoek? Ik ben dus opzoek naar wat meer ervaring en niet het standaard marketingpraatje.

Hoe is het om te werken bij bijvoorbeeld de marine? Ik probeer ook ergens een emailadres te vinden om met iemand een afspraak te kunnen maken maar dat lukt mij helaas niet. Van die mensen aan de telefoon krijg ik gewoon een standaard marketingpraatje en ik heb niet echt het gevoel dat zij luisteren naar wat ik graag wil. Uiteraard kan ik naar zo'n bijeenkomst maar ik vrees ook daarvoor het ergste. Heeft iemand hier wat meer ervaring misschien? Wellicht een andere oplossing en/of ideeën?
Het is ook gewoon jammer. Goed voorbeeld...

We moeten nu een half jaar bij een bedrijf aan de slag. Hartstikke leuk natuurlijk, daar leer je enorm veel. Dus ik ga bij bedrijven op bezoek en kijk waar ik het liefst aan de slag zou willen, waar de interessantste opdrachten te halen zijn etc.

Waar komt mijn groep mee aanzetten? Wat hebben 5 man 2 maanden lang gedaan?

Niks.. noppes.. nada.. de enige opdrachten zijn mijn opdrachten.
en anders kan je altijd nog conducteur worden
Dan moet je aan 1 ding denken: je zit daar alleen maar voor jezelf. Zeg dit tegen eerst tegen je medegroepsleden en confronteer ze ermee, als ze niks doen neem je verdere stappen. Niks naaien, je hoeft hun werk niet te doen, ze naaien jou. Maar door zoveel hooi op je vork te nemen, en ze blijkbaar de indruk te geven dat je zo enthousiast ben, maken ze misbruik van jou. Doe wat rustiger (niet te enthousiast dat je dingen wilt) aan in de groep zelf, maar houd je werk wel op (het zelfde) niveau.
wes schreef op 14.03.2006 19:46
en anders kan je altijd nog conducteur worden


Thuisstudie van de LIO, en je krijgt er een mp3-speler bij. WOOOOOOOoooooo. Ik ben nog liever vuilnisman dan conducteur.
Jammer dat je je op het moment zo gedemotiveerd voelt. Op mijn opleiding kom je dat soort mensen ook tegen, en ik ben ervan overtuigd dat je ze overal hebt.

Het beste wat je imho kan doen, is gewoon doorgaan met de opleiding die je nu doet. Wanneer je verder in de opleiding komt, stoppen veel demotiverende mensen met de opleiding omdat zij het niet leuk vinden en het teveel geld gaat kosten. Bovendien zal je je, althans in mijn geval, steeds meer gaan ophouden met mensen van jouw niveau. M.a.w. mensen die ook hard hun best doen en ergens voor willen werken. Dit werkt juist erg motiverend.

Dus, wanneer je de opleiding zélf wel leuk vindt, zou ik gewoon doorgaan met die opleiding. Mocht je je huidige opleiding ook niet leuk vinden, dan kan je overwegen om inderdaad bij het leger te gan (Vreemdelingenlegioen? ;) )

Overigens ken ik ook mensen die bij het leger werken, en ook dáár is het niet altijd 'je van het'. Je hebt wellicht gemotiveerde mensen, maar wat mij niet zint aan het leger (en dat was destijds ook de reden dat ik er niet bijging) is dat je vrij veel verplichtingen hebt tegenover de overheid.
En je loopt natuurlijk altijd het risico uitgezonden te worden naar een oorlogsgebied; geen prettige gedachte vind ik.
Volkomen mee eens.
Uitzending zie ik niet zo zeer als een probleem. Het voordeel van bijv. de marine is dat iemand die niet gemotiveerd is gemotiveerd gaat worden (desnoods na 30 kilometer door de bergen rennen).

Terwijl op een school er absoluut niks aan gedaan word.
Arjan Kapteijn schreef op 14.03.2006 19:40
Het is ook gewoon jammer. Goed voorbeeld...

We moeten nu een half jaar bij een bedrijf aan de slag. Hartstikke leuk natuurlijk, daar leer je enorm veel. Dus ik ga bij bedrijven op bezoek en kijk waar ik het liefst aan de slag zou willen, waar de interessantste opdrachten te halen zijn etc.

Waar komt mijn groep mee aanzetten? Wat hebben 5 man 2 maanden lang gedaan?

Niks.. noppes.. nada.. de enige opdrachten zijn mijn opdrachten.


Precies wat ik bedoelde met mijn voorbeeld van over regie houden over je eigen leven.
Wanneer ik jou zou zijn dan zou ik gaan voor die opdracht/opdrachtgever die JIJ interessant vindt en daarbij ook goed gedocumenteerd bijhouden hoe de groep functioneerd zodat wanneer deze overige leden van de groep hun hakken in het zand zetten bij bijv. evaluatie heb je (naar mijn idee) goed gedocumenteerd feedback waarom jij tot jouw keuze van opdracht/opdrachtgever bent gekomen.

Voor de overige leden van jouw samenwerkingsgroep is het de keus om niets te doen en ik lees niet die van jou dus volg jouw pad/route, los van het gegeven van wat zij wensen te (of niet) doen en go for it.
Groeit e.e.a. boven je hoofd voor wat betreft de werkindeling/invulling (dus wie doet wat e.d.) dan heb je weer je logboek om aan te geven dat jij jou gedeelte doet maar niet voor 5 mensen alles kunt doen. Ik weet dus niet hoe het practisch bij je op school gaat en zeg je alleen hoe ik e.e.a. zou doen :0)

Ik zou me niet de opleiding laten afpakken omdat "zij" niet willen maar ik wel...

edit : wat vergeten
Die vallen na een tijdje ook af, netzoals na die mensen na 30km rennen door de bergen.
Het ligt er ook aan wat voor functie je natuurlijk krijgt bij het leger.

Maar helaas moet je op allerlei studies steeds meer groepswerk doen, bij alle vakken bijna op alle opleidingen (in mijn geval wel vaak iig). Dat zint mij niet zo, zeker omdat je je groepsleden niet altijd mag/kan kiezen.

Het leger is in die zin ook teamwork, maar je hebt wel gelijk dat het daar ingestampt wordt om door te werken. Uiteindelijk hangt in het leger immers alles af van het team ('en de man naast je', als ik Black Hawk Down mag geloven) :)
Dus daar zul je in ieder geval gemotiveerde mensen tegenkomen.

Edit:
Als PHPhulper voel ik me trouwens wel enigzins vereerd dat je met dit toch wel persoonlijke verhaal 'naar ons' toekomt. Kennelijk heb je niet alleen vertrouwen in ons en wil je hier je verhaal kwijt kunnen, maar het bevestigt ook de vriendelijke sfeer die hier op het forum hangt :)

Reageren