Ik zit al een tijdje met een 'probleem' waarvan ik pas de laatste weken zoiets heb van... dit moet ik oplossen. Het zit namelijk zo, ik voel mij op school niet helemaal in mijn element.
Ik ben na het behalen van mijn Havo diploma doorgestroomd naar de opleiding Information Engineering aan de hogeschool van Utrecht. Het eerste schooljaar was erg interessant. Veel verschillende dingen geleerd, bijna iedere dag van ochtends tot laat in de middag op school met een continue stroom van interessante informatie en opdrachten. Ik was dus altijd erg lekker bezig. Het eerste jaar was dus erg leuk, met lekker veel uitdagingen, mogelijkheden, goed samenwerken met enthousiaste mensen die net zoals ik nooit genoegen namen met een 5,5.
Het tweede jaar is echter alsof ik opeens bij een hele andere opleiding terecht ben gekomen... Ik kan mij totaal niet meer interesseren voor de dingen die ik normaal enorm leuk vind. Lekker vroeg naar school om aan een project te werken gebeurt eigenlijk nooit. Er zijn maar 2 leraren die stof op een leuke interessante manier kunnen presenteren, de rest leest gewoon voor wat ik ook gewoon in de presentaties kan lezen. Verder kom ik eigenlijk maar naar school voor een half uurtje saaie uitleg van een opdracht die we vervolgens moeten gaan maken. En om die 'vrije tijd' te compenseren krijgen wij een ‘shitload’ aan onderzoeken en opdrachten om ons ‘bezig te houden’, maar het nut daarvan ontbreekt.
Alhoewel mijn interesse weg is ben ik niet iemand die 'opgeeft'. Aan mijn cijfers valt het niet af te lezen, ik ben actief in iedere les aanwezig en besteed ook veel tijd aan school. Echter voel ik mij niet meer zo gelukkig zoals ik het eerste jaar daar rondliep.
Ander bijkomend nadeel is het feit dat een enorm groot gedeelte van de opleiding hangt op het 'samenwerken'. Dit is natuurlijk heel leuk omdat de mensen waar je mee samenwerkt door het eerste jaar eigenlijk ook je vrienden zijn geworden. Echter... Ik weet niet of het op iedere HBO opleiding hetzelfde is, maar het percentage ongeïnteresseerde medestudenten is mij iets te groot. Ik ben iemand die gerust op maandag vroeg naar school komt zodat wij het huiswerk van donderdag af kunnen hebben, echter denken andere daar heel anders over. Die komen eigenlijk alleen de (les-)uren naar school die op het rooster staan, als ze al komen…
Het zijn ook de medestudenten die voor mij een potentieel interessant project (bij een bedrijf) helemaal kunnen verkloten, resultaat is dat ik veel werk op mij neem om toch een beetje een professionele indruk te kunnen maken bij een opdrachtgever.
Ik ben iemand die goed kan samenwerken, goed kan luisteren maar ik ben ook iemand die helaas dezelfde (hoge) eisen aan zichzelf en aan groepsgenoten stelt. Het probleem is dat uiteindelijk de ‘goede’ groepsgenoten worden afgerekend op het feit dat ‘wij’ niet kunnen samenwerken. Ja sorry, na een aantal weken proberen om iemand geïnteresseerd te krijgen houd het voor mij gewoon op. Dat die lui opeens ‘actief’ worden zodra er iemand van de opleiding voorbij wandelt is natuurlijk ook iets wat ze daar niet leuk gaan vinden om te horen.
Conclusie van dit (overigens veel te lange) verhaal is dat ik opzoek ben naar iets anders. Iets met een uitdaging, mogelijkheden, maar waar ook een hoge verwachting geëist kan worden. Ik wil ergens terecht komen waarbij de mensen waarmee je samenwerkt op mij kunnen vertrouwen maar ik ook op hun. Waar ik dus uiteindelijk op uitkom is… de mariniers.
Waarom? Geen idee… het is een gevoel, iets wat al jaren om je heen draait maar wat ik al jaren probeer te onderdrukken. Zij bieden mij eigenlijk alles wat ik zoek. Uitdaging, leerdoelen, samenwerken op een hoog niveau en het gevoel dat je iets nuttigs doet.
Het punt is… Ben ik wat de mariniers zoeken? En zijn zij wat ik zoek? Ik ben dus opzoek naar wat meer ervaring en niet het standaard marketingpraatje.
Hoe is het om te werken bij bijvoorbeeld de marine? Ik probeer ook ergens een emailadres te vinden om met iemand een afspraak te kunnen maken maar dat lukt mij helaas niet. Van die mensen aan de telefoon krijg ik gewoon een standaard marketingpraatje en ik heb niet echt het gevoel dat zij luisteren naar wat ik graag wil. Uiteraard kan ik naar zo'n bijeenkomst maar ik vrees ook daarvoor het ergste. Heeft iemand hier wat meer ervaring misschien? Wellicht een andere oplossing en/of ideeën?
En je loopt natuurlijk altijd het risico uitgezonden te worden naar een oorlogsgebied
Daarom is de marine zo ideaal, dan zit je toch redelijk veilig op je eigen schip.
Verder is de marine high-tech, je kunt er je hbo-diploma behalen en leidinggevende ervaring opdoen als officier. Mocht je dan later weer de burgermaatschappij ingaan, dan heb je daar alleen maar voordeel van.
Iedereen die ik ken die bij de marine of het korps heeft gezeten, kijkt met weemoed terug naar die periode. Ondanks dat er ook mindere kanten aan zitten.
Alles heeft zijn nadelen, maar veel dingen van de marine trekt mij wel. Uitdaging, redelijk zware opleiding, mogelijkheden, leidinggeven etc etc.
Overigens lissy, je hebt gelijk. Een logboek zou moeten uitwijzen dat er verschillen zijn. De practijk is echter anders, grote verschillen in het logboek betekend dat de verdeling en het samenwerken niet goed zijn gegaan, en dat betekend dus voor iedereen een laag cijfer. Zo zit een gemiddelde hbo opleiding op dit moment in elkaar.
Erger nog is als die vervelende lui steigeren en zeggen 'arjan heeft alles gedaan, wij mochten niks doen'. Terwijl dat absoluut onwaar is... is het op dat moment 3 tegen 1 of erger, en ben ik uiteindelijk de pinuut.
Overigens, de rede dat ik het hier plaats heeft ook te maken dat ik een gevoel heb dat deze community meer dan een php verzamelbak is.
Wat kasper zegt, echt wel lef om zo online te gooien.
Ik heb ook een schijthekel aan theorie, ik zit nu in mijn examenjaar van 'slechts' VMBO, hierna ga ik een MBO doen in Amsterdam (Mediacollege Amsterdam, voorheen Grafisch Lyceum Amsterdam). Iedere ochtend dat ik wakker word, denk ik aan hoeveel weken ik nog naar school moet. Het is echt verschrikkelijk, het is niet zo dat ik gedemotiveerd word door andere leerlingen, maar ik heb er gewoon echt een verschrikkelijke hekel aan.
Voor de kerstvakantie heb ik meer gespijbeld, dan op school gezeten. En gelukkig/jammer genoeg is mijn school ontiechelijk streng (christelijk :-P) en heeft mij dus gepakt. Week geschorst, 40 uur nakomen en een leerplichtambtenaar aan mijn broek.
Dit heeft toch wel mijn ogen enigzins opengedaan. Ik ga nog altijd met dezelfde hekel/haat naar school, maar ik denk gewoon aan het resultaat. Volgend jaar een nieuwe school, nieuwe mensen ontmoeten. Daarvoor op vakantie in Spanje met een vriend. Veel werken.
Ik heb er echt veel zin in en het is dan veel makkelijk om dat laatste uurtje ook echt te gaan...
Dus een wijze les, van maar een 16-jarig jongetje met een VMBO, kijk verder vooruit. (www.rozebril.nu / www.halfvol.nu). Nog maar 2,3 jaar en dan heb jij een dikke diploma op zak en lach jij de mensen uit die nog een jaar moeten doupleren...
Marine, nee doe maar niet. Dat haar staat je wel ;-).
Wanneer ik je uitleg lees over hoe het huidige HBO systeem werkt kan ik aleen maar hierzo mijn schouder aanbieden:(
Jouw gevoel van dat je altijd de pineut bent lijkt me op zijn zachts gezegd zwaar kl*te.
Het leven na school is ook niet altijd "fair" en eerlijk kan ik je vertellen en ook dan heb je te maken met individuen die het voor je verpesten los van het feit dat je hier niet om hebt gevraagd maar je toch ongevraagd op je "bordje" krijgt en deal with it... als je begrijpt wat ik bedoel...
In het dagelijkse leven geldt ook dan voor mij weer dat ik bepaal over mijn eigen leven en ik hiervoor de consequenties draag los van het feit of een ander dit maatschappelijk, sociaal verantwoord vindt.
Mijn dagelijkse slogan is: wanneer ik goed kan slapen en mezelf recht in de spiegel kan aankijken wat geeft een ander dan het recht om voor mij mijn leven in te vullen en of daar invulling aan te geven. Ik bepaal zelf wat ik doe en hoe ik wat doe.
En je loopt natuurlijk altijd het risico uitgezonden te worden naar een oorlogsgebied; geen prettige gedachte vind ik.
Sorry, maar dan moet je gewoon niet het leger in gaan als je dat geen prettige gedachte vind. Je gaat het leger in om soldaat te worden. Ik denk dat je dat doet voor de actie, discipline en je het gewoon tof lijkt om een kogel door iemands hoofd heen te boren(als je vanwege dat laatste het leger in gaat zou ik maar even de psychiater inschakelen ;-) )
Ik ben niet zozeer opzoek naar iets in de ICT. Ik ben Information Engineering gaan doen omdat daar een groot stuk management, organisatie en economie in voor kwam. Samen met samenwerken toch een van de leukste dingen.
Het korps is misschien iets teveel van het goede, maar dat is wel een goed voorbeeld van de uitdaging die ik zoek. En wat betreft fitheid... ik ben goed gezond, en heb zeker de bouw ervoor maar ik moet mij daar wel in ontwikkelen (alhoewel ik het wel leuk vind, sport dus).
Als je management, organisatie en economie leuk vindt, waarom ga je dan geen BE doen? Je kunt vast instromen door eerder verworven competenties weg te vinken..
De marine is ook ineens heel iets anders en denk dat je dat ook geen 4 jaar volhoud.. Is een heel ander leven en dat moet je echt zeker weten, willen en naar uit kijken omdat het je mooi lijkt..
De keuze is uiteraard aan jou Arjan.. Mijn advies is om misschien een andere opleiding te gaan volgen maar ik zou als ik jou was niet de marine in gaan..
[quote=Kasper schreef op 14.03.2006 19:51]
En je loopt natuurlijk altijd het risico uitgezonden te worden naar een oorlogsgebied; geen prettige gedachte vind ik.
Sorry, maar dan moet je gewoon niet het leger in gaan als je dat geen prettige gedachte vind. Je gaat het leger in om soldaat te worden. Ik denk dat je dat doet voor de actie, discipline en je het gewoon tof lijkt om een kogel door iemands hoofd heen te boren(als je vanwege dat laatste het leger in gaat zou ik maar even de psychiater inschakelen ;-) )[/quote]
Dat ben ik helemaal met je eens Koos-Bert. Ik ben dan ook tegen soldaten die graag het leger in willen omdat ze graag hun rijbewijs gratis willen krijgen, gratis willen studeren, maar gaan miepen zodra er een kans bestaat dat ze worden uitgezonden. Voor niets gaat de zon op.
Maar die gedachte kan uiteraard wel meespelen bij de keus om al dan niet soldaat te worden. Ook al bieden ze een rijbewijs en een studie en allerlei andere mooie dingen aan, dat zou - in mijn geval - niet opwegen tegen de kans dat je wordt uitgezonden naar een oorlogsgebied.
Wat kasper zegt, echt wel lef om zo online te gooien.
Ik heb ook een schijthekel aan theorie, ik zit nu in mijn examenjaar van 'slechts' VMBO, hierna ga ik een MBO doen in Amsterdam (Mediacollege Amsterdam, voorheen Grafisch Lyceum Amsterdam). Iedere ochtend dat ik wakker word, denk ik aan hoeveel weken ik nog naar school moet. Het is echt verschrikkelijk, het is niet zo dat ik gedemotiveerd word door andere leerlingen, maar ik heb er gewoon echt een verschrikkelijke hekel aan.
Voor de kerstvakantie heb ik meer gespijbeld, dan op school gezeten. En gelukkig/jammer genoeg is mijn school ontiechelijk streng (christelijk :-P) en heeft mij dus gepakt. Week geschorst, 40 uur nakomen en een leerplichtambtenaar aan mijn broek.
Dit heeft toch wel mijn ogen enigzins opengedaan. Ik ga nog altijd met dezelfde hekel/haat naar school, maar ik denk gewoon aan het resultaat. Volgend jaar een nieuwe school, nieuwe mensen ontmoeten. Daarvoor op vakantie in Spanje met een vriend. Veel werken.
Ik heb er echt veel zin in en het is dan veel makkelijk om dat laatste uurtje ook echt te gaan...
Dus een wijze les, van maar een 16-jarig jongetje met een VMBO, kijk verder vooruit. (www.rozebril.nu / www.halfvol.nu). Nog maar 2,3 jaar en dan heb jij een dikke diploma op zak en lach jij de mensen uit die nog een jaar moeten doupleren...
Marine, nee doe maar niet. Dat haar staat je wel ;-).
Als je je schaamt dat je niet hoger doet, misschien toch overwegen om havo (en misschien vwo) te doen. Ik zelf heb het ook wel een beetje, maar kon de middelbare school niet meer opbrengen.
Maar dit was niet de reden om te reageren. Dat was namelijk omdat ik een aantal mensen ken op die school in Amsterdam, zit in ZO. Je leert er veel photoshoppen, flyers te ontwerpen.... Veel plezier daaro.
Tja...
De marine blijft de marine, je zal daar MOETen samenwerken anders lukt het niet, je moet inzet tonen anders kom je er niet, en ik denk dat daar net zo goed luie mensen zijn die echt alleen doen wat ze moeten doen (of minder), en dan heb je ook nog steeds mensen die het wel willen, bij elke opleiding en bij elk beroep heb je mensen die minder inzet tonen als jouw.
Je moet gewoon doen wat je wil doen, maar denk er goed overna ;)
