De casus:
Ik heb voor een klant een webapplicatie gemaakt.
Nu meldt een andere klant zich met de vraag of ik een vrijwel identieke applicatie kan bouwen.
Aangezien het copyright van de php-code bij mij ligt zou ik juridisch gezien neem ik aan een tweede applicatie kunnen maken (dupliceren dus) en kunnen verkopen aan de nieuwe klant, al of niet tegen een lagere prijs omdat ik de software al gebouwd had.
Maar moreel gezien klopt er dan iets niet, vind ik.
Dat hangt er formeel-juridisch vooral van af wat je de eerste klant dan geleverd hebt. Heeft de klant exclusiviteit bedongen? Of is er indirect exclusiviteit ontstaan doordat de klant bijvoorbeeld bedrijfsprocessen met je heeft gedeeld?
Wat is er zo uniek / bijzonder aan de webapplicatie dat er maar 1 kan / mag zijn?
Je geeft aan 'vrijwel identiek'. Hoe verschillend zijn ze?
Hoe komt de klant tot dat verzoek? Is het iets wat gebruikelijk is in de markt?
Zitten de klanten in dezelfde sector / zijn het concurrenten?
Bedenk dat als jij het niet doet de klant mogelijk naar een ander gaat om het verzoek neer te leggen.
De eerste klant heeft geen exclusiviteit of specifieke bedrijfsprocessen, dus daar ligt geen probleem.
Het is ook niet zo dat er maar één kan/mag zijn. En inderdaad is het zo dat de nieuwe klant gewoon naar een andere developer kan gaan en daar hetzelfde laten bouwen.
Dat zijn dan allemaal ook slechts juridische overwegingen. Ik heb het over de morele overweging: kan je het maken om een uitgebreide applicatie voor een klant te bouwen, en vervolgens diezelfde applicatie nogmaals te verkopen aan een ander. Immers, de eerste klant heeft het volle pond betaald voor de ontwikkeling. De tweede kan het veel goedkoper krijgen omdat de ontwikkeling al gedaan (en betaald) is.
Bij het maken van een onderdeel van een website, bijvoorbeeld een plugin, zou ik daar niet echt over nadenken. Maar bij een groter project wat iemand veel geld heeft gekost voelt het gewoon anders, terwijl juridisch gezien er geen verschil is. Vandaar dus mijn vraag hoe jullie met zoiets omgaan.
Dat zijn dan allemaal ook slechts juridische overwegingen. Ik heb het over de morele overweging [...]
Dat is heel simpel: als jij vindt dat je het niet kunt maken, dan moet je het niet doen. Of zoals de Gulden Regel het zegt: Behandel anderen zoals je door hen behandeld wilt worden en Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook de ander niet.
Een principieel bezwaar hoeft het aannemen van de opdracht echter niet in de weg te staan. Je kunt immers de vorige opdracht opzij schuiven en from scratch een nieuwe applicatie bouwen voor de tweede klant. Dat je daarin meeneemt wat je van het eerste project hebt geleerd, lijkt me geen probleem: dat is de ervaring die elke professional meeneemt naar een volgende opdracht.
Als je echt twijfelt om het wel of niet te doen, helpt het misschien om het bij de eerste klant te bespreken. Wat vindt hij ervan?
Juridisch doe je inderdaad niets fout maar ik begrijp het als het niet lekker aanvoelt.
Misschien dat de eerste klant het geen probleem vindt, of als je voorstelt dat de eerste 10% commissie krijgt. Dan ben jij blij, nieuwe klant blij en eerste klant ook blij.
Ik vind, uit moreel oogpunt, dat je dit niet kunt doen.
Als een klant voor een uniek c.q. specifiek product bij je komt moet dat zo blijven ongeacht het juridische asppect, schaar het onder de noemer klantenbinding.
De kans is namelijk groot dat de klant in de toekomst niet weer komt, het verhaal gaat een eigen leven leiden met als gevolg dat de klandizie wegblijft.
Ik sluit me aan bij Ramon van Dongen, overleg met je eerste klant en spreek met hem een financieel voordeel af. 10% is misschien te weinig maar dat moet je zelf bekijken. Zoals hierboven genoemd "moreel.....en niet kunnen maken..." is nonsens zolang je maar in overleg gaat met je eerdere klant.
Dus je komt iets al dan niet mondelijk danwel contractueeel overeen & keert na een latere aanbieding op rasse schreden terug op een eerder gemaakte afspraak?
In dit geval kom je als leverancier onbetrouwbaar over, handel = vertrouwen & woord = woord.
Dat (wat Ozzie zegt) is natuurlijk ook interessant om te weten.
Ook kun je dit in het vervolg meenemen in je onderhandelingen zodat je dit (voortaan) vantevoren bespreekt.
Is deze webapplicatie trouwens standalone, of onderdeel van een framework of CMS? In het eerste geval betreft het toch meer maatwerk en zou het m.i. (erg) ongepast zijn om dit product vervolgens aan te bieden aan een klant terwijl een ander het volle pond heeft betaald voor de ontwikkeling. Aan de andere kant, de eerste klant heeft de "pech" dat jullie deze functionaliteit niet in het rek hebben liggen - deze zal (ten minste) een keer ontwikkeld moeten worden...
Indien de ontwikkelde software onderdeel is van een ander pakket dan mag ik eigenlijk wel hopen dat deze is geschreven met herbruikbaarheid in het achterhoofd (tenzij dit stuk software een hele specifiek rol vervult maar die indruk krijg ik niet?). Dan ligt het eigenlijk wel in de lijn der verwachting dat deze ook daadwerkelijk door meerdere partijen (her)gebruikt wordt op een zeker moment.
Je zou het ook zo kunnen bekijken: wat zou er (worst case) gebeuren als je dit doorzet en de eerste klant komt hier onverhoopt achter (de kans hierop is al redelijk toegenomen vanaf het moment dat je hier deze vraag stelde met naam en toenaam :))? Ik zou hier dan niet echt gecharmeerd van zijn.
Dit lijkt mij toch een vertrouwenskwestie. De eenvoudigste manier is gewoon door het te vragen aan de klant waar deze software voor ontwikkeld is: heeft deze er bezwaar tegen als deze software opnieuw wordt ingezet (met inachtneming van alle mitsen en maren zoals die van Ozzie)? En hier voortaan rekening mee te houden...
EDIT: alternatieve topic titel: "OMG onze software is herbruikbaar, wat nu?!"
