Nu snap ik de logica, want het ziet er logisch uit en het voorbeeld is redelijk simpel. Maar houdt dit in dat je CSS enkel nog *mag* toepassen op BEM classes en niet op elementen? Wat zou bijvoorbeeld een logische opbouw zijn in de volgende situatie:
>> Maar houdt dit in dat je CSS enkel nog *mag* toepassen op BEM classes en niet op elementen?
Ja.
Ik had aanvankelijk precies dezelfde bedenkingen bij BEM: waarom zou je zo veel "classitis" toevoegen met een class .navigation-list__item als je al een element li hebt. Dat is echter nou juist precies de gedachtegang achter BEM: je moet iets ook kunnen stylen als een list-item wanneer het géén li is.
In bovenstaand voorbeeld staan een anchor en een button die allebei een button voor moeten stellen. Het anchor ziet er goed uit, maar de button niet. Als je hier CSS aantoevoegt speciaal om die button er uit te laten zien als het anchor, heeft het anchor toch juist onnodige CSS. Of zie ik dit verkeerd?
Dat kan, maar het lijkt me ook een hoop overkill. Als voorbeeld een list is een container-element. Alles wat daar in zit kun je prima uniek stijlen aan de hand van een class of id op die list.
Stel dat je een lijst hebt met 50 items, dan zit je dus al 50x onnodig een <li> een class te geven. Lijkt me niet zinvol, nog even ongeacht van de data die je daarmee extra moet oversturen.
Veel code is niet altijd overkill. Dat is zoiets als zeggen dat Van Gogh overdreven veel verf gebruikte. Het maakt BEM juist een enorm expressieve taal voor front-end development.
Als je bijvoorbeeld deze hiërarchie hebt van blokken en elementen, zijn er (a) afhankelijkheden met (b) impliciete en verborgen opmaak, die in een verborgen volgorde wordt bepaald door overerving van eigenschappen:
BEM (Block-Element-Modifier) doet in hoofdlijnen twee dingen: (a) de afhankelijkheden enorm reduceren en (b) de opmaak expliciet maken, door die uit te drukken in de naamgeving van klassen. BEM beperkt de hiërarchie tot een blok (de B van BEM) dat één of meer elementen (de E van BEM) kan bevatten. Je hoeft, in pseudo-code, overal en altijd alleen nog maar met deze structuur rekening te houden:
<block>
<element>
...
</element>
</block>
Het maakt daardoor bijvoorbeeld niet meer uit of een lijstitem <li> nu in een <ol>, <ul>, <nav> of <menu> staat. En het maakt niet meer uit of die lijst vervolgens in een <header>, een <footer>, een <aside> of een <whatever> staat.
Op blokken elementen kun je modifiers (de M van BEM) toepassen, die hun opmaak of 'rol' veranderen:
In het eerste geval moet je eindeloos zoeken in HTML en CSS waar een bepaalde opmaak vandaan komt. En wijzig je de opmaak van één ding voor één pagina, dan kan de hiërarchie van gestapelde afhankelijkheden leiden tot onverwachte en ongewenste wijzigingen in andere pagina's die hetzelfde stylesheet gebruiken. Door de hiërarchie van afhankelijkheden kun je bovendien moeilijk elementen verplaatsen. Bij BEM heb je daarvan geen last. Iedereen die de syntaxis van BEM begrijpt, doorziet in HTML-code én in CSS-code wat er overal gebeurt.
Voor wie meer over BEM van wil weten, zijn deze artikelen aan te bevelen:
Toen ik voor het eerst in BEM werkte, had ik vergelijkbare bezwaren als Ozzie. Ik vond BEM overdreven uitgebreid. En ik vond BEM een overbodig dialect, want we hebben immers al gewoon HTML5 en CSS3.
Achteraf, nu ik meer gewend ben aan BEM, komen die bezwaren me echter heel bekend voor: ze zijn vergelijkbaar met de complicaties waar je tegenaan loopt als je van procedureel PHP overstapt naar OOP! BEM maakt de opmaak op vergelijkbare wijze modulair en objectgeoriënteerd.
