Daar ben ik weer (ga please niet glijk zijken over onzinnig topic)
en ik wou het graag hebben over pesten en of problemen thuis.
Ikzelf word namelijk gepest en als ik nu het woord school hoor raak ik al in paniek. Daar komt ook nog eens even lekker bovenop: Problemen thuis. Worden voornamelijk veroorzaakt door problemen @ school.
Welke ervaring hebben jullie met pesten/heb je 't meegemaakt (zo ja hoe is het opgelost?)
Groetjes Paul (Ik hoop dat jullie me niet gelijk gaan afzijken)
Yep, ik ken het, heb het meegemaakt, ook al ben ik alweer poosje van middelbare af. Maar hoe het opgelost is.. Tsja, ligt nogal lastig eigenlijk. Op basisschool werd het op een gegeven moment wel flink aangepakt (nadat ik en nog iemand paar dagen thuis waren gebleven omdat we niet naar school durfden), maar dat duurde ook maar paar weken. Één keer werd ik beetje gek, en duwde iemand per ongeluk tegen een muur, en bezorgde hem daarbij een gat in zijn hoofd. Werkte wel, ze lieten me poosje met rust, maar uiteraard niet een oplossing.
Op de middelbare verschillende het per klas hoe erg het was, scheelde per mentor en per klasgenoten. Maar aan het eind van schooltijd was het wel zo goed als over. Had een wat grotere bek gekregen, en gedroeg me in hun buurt anders dan ik normaal zou doen. Voor hun idee meer 'normaal', maar voor mij niet.
Nu wordt ik niet meer gepest. Maar heb er wel het een en ander aan overgehouden, zoals flink minderwaardigheidscomplex.
Ik ben nu ook onder behandeling bij het Eleos, bij een psycho-therapeut, maar dat is niet voor het pesten, maar misschien heeft het wel een basis gelegd. De reden dat ik bij Eleos nu loop, is nogal ingewikkeld, maar er zijn de afgelopen jaren nogal wat dingen gebeurt in mijn leven en in onze familie waardoor ik flinke tik heb gekregen. Doordat ik dus een nogal lage eigenwaarde heb, heb ik er niks mee gedaan, niet met mensen over gepraat, ik dacht dat het normaal was. Dat iedereen het meemaakte en gewoon door kon gaan. Maar blijkbaar niet, ook ik niet, en in 1e jaar van HBO 'storte' ik in. Kreeg moeite om naar school te gaan, om mensen onder ogen te komen. Ben toen poos niet naar school gegaan, en heb hulp gezocht. Diagnose was: depresief. Na de vakantie weer begonnen met school, maar ging al snel weer fout. Ben ondertussen gestopt met school, en hoop in September weer verder te gaan, maar of dat gaat lukken is nog niet zeker.
Doordat ik alles voor mezelf hield (houd), kreeg ik ook thuis vaker problemen, ruzie met ouders omdat ik niet naar school ging, ruzie omdat ik anders ging reageren. Boos of verdrietig werd om de stomste dingen. Je zou bijna zeggen gelukkig, maar mijn moeder is ook regelmatig depressief geweest, die herkende het een beetje, en heeft me naar de dokter 'gesleept'.
Het gaat nu al weer beter, maar nog lang niet goed. Vind nog steeds moeilijk om naar buiten te gaan, om mensen onder ogen te zien. Gek genoeg gaat werken wel goed, in een supermarkt, waar je dus weet ik veel hoeveel mensen tegenkomt.
Maar dit is uiteraard niet bedoelt om je bang of iets dergelijks te maken, en wat Frank zegt is wel waar, zelfvertrouwen, maar helaas is dat niet iets wat je in de winkel koopt. In groep 8 oid ben ik ook bij een psycholoog geweest, en daar is mijn zelf vertrouwen wel gegroeid. Maar in de 1e was dat snel genoeg weer weg :+
Maar blijf wel op jezelf vertrouwen. En ik zou zeggen, vertrouw op God. Maar of dat aan jou besteed is weet ik niet. (Is niet bedoelt om discussie over uit te lokken in ieder geval)
Edit: Oke, lijkt mijn hele levensverhaal wel :/ Wat een lang verhaal...
Had een wat grotere bek gekregen, en gedroeg me in hun buurt anders dan ik normaal zou doen. Voor hun idee meer 'normaal', maar voor mij niet.
Dit is dus het erge van de cu;tuur tegenwoordig. De hele jeugd is verziekt door oversextheid en de andere zooi. Iedereen lopen schelden. Je bent niet normaal als je niet 2 maal per zin fuck en 3 maal per zin tering zegt. Je bent stoer als je alleen nog maar kan schelden, of pesten.
Een vriend van mij, 2 klassen hoger, wordt zelf ook gepest, maar wat ik heel knap vind: hij akn zichzelf blijven, in de tegenwoordige cultuur. Maar daardoor wordt hij wel gepest enzo.
Zelf ben ik ook aan het tweifelen wat ik wil: oversext, grote mond en 2 maal per zin fuck, of mezelf. Ik weet het niet, want net nu ik eemga ind e cultuur van tegenwoordig begin ik vrienden te krijgen, iets wat de afgelopen 8 jaar basisschool heel wat anders was.
Stoort niet dat het zo lang is, kan opluchten denk ik? Veel sterkte alleszins !
Idd, stoort niet, en ik weet dat het heel erg oplucht.
Ik ben ook idd een keer geflipt =P Heb die gast toen zo ong een hersenschudding geslagen =P En toen moest ie janken, was wel lache =P
Hij stond op mijn hoofd te 'drummen', het was in het bos, ik pak een dikke (ong 10cm diameter) en ram hem op m'n aller hardst voor z'n kop =P
Heb ik nooit meer last van gehad...
Ik ben zelf nog nooit bij een psycholoog/vertrouwenspersoon geweest ofzo, maar ja dat gaat denk ik nog wel komen... maar zoals ik al eerder heb gezegt: I don't give a fuck, ik ben mentaal sterk genoeg om het meeste gewoon op te kroppen en later op een manier als deze het eruit te gooien =P
Het werkt ook wel om de pesters te dissen, en de chicks uit je klas aan je zijde te scharen (ja, de meisjes bij mij in de klas haten pesters =P)
En ja idd een zwaar negatief zelfbeeld houd je er wel aan over ja (2x afgewezen worden helpt ook wel daaraan mee, het lijkt daardoor nog meer of ze gelijk hebben)...
[edit]
@Jonathan:
Ik ben zelf ook van de stoerdoenerij, maar dat is van mezelf =P Niet dat ik hoef te schelden, maar het is automatisch voor mij, omdat mensen tegenwoordig soms niet eens reageren op hun naam en je ze zodoende "slet" of "tyfuslijer" of wat dan ook moet noemen, bovendien is het allemaal part of the hiphop culture die nu heerst...
Ik ben de jongen waarover Jonathan het had, ik heb ook eigelijk al probleme met peste vanaf dat ik gebore werd. Een heel lang verhaal allerlei gedoe. Maar bij mij heeft het nog een reden, A. Ik ben altijd al veel jonger geweest dan de rest omdat ik nu 13 ben en in de 3e zit(niemand gelooft me!).
B. IK BEN HOOGBEGAAFD!
Sommige mensen lijkt dat gaaf, nou dat is het dus lang niet altijd, je mag blij zijn dat je al veel jonger anders over dingen denkt, ik kan veel beter praten met volwassenen dan kinderen van mn leeftijd ik denk al zon beetje als een volwassene. Dat is eigelijk heel fijn. Alleen het maakt je situatie er niet beter op. Ik ben daarnaast ook nog gelovig. Dat vind ik zelf erg fijn (niet zon oud sloom en saai geloof maar hartstikke vrij!(BAPTISTISCH voor wie dat wat zegt)). Kortom mijn leven is ook niet echt een pretje maar ik sla me dr door heen en blijf MEZELF! en dat vind ik heel belangrijk. Khoop niet dat ik nu n soort Dr. Phil word en iedere dag minstens 4 uur achter msn zit als n soort van psychiater; maar als jij ook hoogbegaafd bent of je wilt het es over pesten hebben, dan moet je me maar toevoegen op msn; [email protected].
Wat ik ook nog even toe wou voegen, ik heb miss. weinig vrienden, maar de vrienden die ik heb, dat zijn wel ECHTE vrienden. En ze zijn meestal ook hoogbegaafd en dan kun je tenminste ook met ze praten. Ik bedoel, hoogbegaafde mensen snappen elkaar veel beter. Als je hoogbegaafd bent denk je namelijk heel anders. (sommige reacties van mensen tegen mn ouders zijn soms; dat ie daar nu al over nadenkt op zon niveau!)
Ik praat later graag verder, ik zou pagina's vol kunnen schrijven maar ik moer nu zometeen eerst maar es naar bed.
@willemjan: wooh wat een verhaal.. wens je nog veel sterkte, ik dacht dat ik het vorig jaar en het jaar ervoor slecht had, maar als ik jou verhaal lees.. omg....
Weern bericht van Alex-JAn (SORRY ADMINS!)
Over dat flippe wat ik nog heel snel zag;
dat kan ik ook niet, ik flip nooit, ik kan ook niet echt boos worden. Soms is dat vervelend, maar ik weet dat ik dr best wel trots op mag zijn maarja.. heel verhaal. Maar nu moet ik echt gaan!
Ik ben de jongen waarover Jonathan het had, ik heb ook eigelijk al probleme met peste vanaf dat ik gebore werd. Een heel lang verhaal allerlei gedoe. Maar bij mij heeft het nog een reden, A. Ik ben altijd al veel jonger geweest dan de rest omdat ik nu 13 ben en in de 3e zit(niemand gelooft me!).
B. IK BEN HOOGBEGAAFD!
Sommige mensen lijkt dat gaaf, nou dat is het dus lang niet altijd, je mag blij zijn dat je al veel jonger anders over dingen denkt, ik kan veel beter praten met volwassenen dan kinderen van mn leeftijd ik denk al zon beetje als een volwassene. Dat is eigelijk heel fijn. Alleen het maakt je situatie er niet beter op. Ik ben daarnaast ook nog gelovig. Dat vind ik zelf erg fijn (niet zon oud sloom en saai geloof maar hartstikke vrij!(BAPTISTISCH voor wie dat wat zegt)). Kortom mijn leven is ook niet echt een pretje maar ik sla me dr door heen en blijf MEZELF! en dat vind ik heel belangrijk. Khoop niet dat ik nu n soort Dr. Phil word en iedere dag minstens 4 uur achter msn zit als n soort van psychiater; maar als jij ook hoogbegaafd bent of je wilt het es over pesten hebben, dan moet je me maar toevoegen op msn; [email protected].
Wat ik ook nog even toe wou voegen, ik heb miss. weinig vrienden, maar de vrienden die ik heb, dat zijn wel ECHTE vrienden. En ze zijn meestal ook hoogbegaafd en dan kun je tenminste ook met ze praten. Ik bedoel, hoogbegaafde mensen snappen elkaar veel beter. Als je hoogbegaafd bent denk je namelijk heel anders. (sommige reacties van mensen tegen mn ouders zijn soms; dat ie daar nu al over nadenkt op zon niveau!)
Ik praat later graag verder, ik zou pagina's vol kunnen schrijven maar ik moer nu zometeen eerst maar es naar bed.
Greetz,
AJ - Alex-Jan
Idd, dit is nou een hele goede vriend van mij.
Om zelf toe te geven: ik ben ook hoogbegaafd.
maarja, mensen uit mijn directe omgeving geloven me niet (snel), omdat ik helemaal kapotgemaakt ben door de cultuur van tegenwoordig (zie paar berichten hierboven).
